Wat betekent discrepantie in seksueel verlangen?
Discrepantie in seksueel verlangen verwijst naar een verschil tussen partners in het niveau, de frequentie of het moment waarop ze seksueel verlangen voelen.
Het kan veel vormen aannemen.
Bijvoorbeeld:
- De ene partner wil vaker seks dan de andere.
- Jullie willen allebei seks, maar de een wil het meestal op heel andere momenten.
- De ene partner neemt meestal initiatief, terwijl de andere dat zelden doet.
- De ene partner ervaart spontaan seksueel verlangen, terwijl de andere tijd en verbinding nodig heeft voordat verlangen ontstaat.
- Het verschil verandert door stress, slaap, werk, gezondheid of andere omstandigheden.
Het belangrijkste is dat discrepantie een verschil beschrijft, niet noodzakelijk een probleem.
Een koppel kan verschillende niveaus van verlangen hebben zonder ongelukkig te zijn.
Het wordt moeilijker wanneer het verschil verdriet, wrok, druk, vermijding, terugkerende conflicten of het gevoel veroorzaakt dat de behoeften van een van jullie voortdurend worden genegeerd.
Is discrepantie in seksueel verlangen normaal?
Er bestaat geen vaste hoeveelheid seks die voor ieder koppel “normaal” is.
Relaties verschillen. Mensen verschillen. Verlangen verandert ook gedurende het leven.
Een koppel kan op een bepaald moment ongeveer evenveel verlangen hebben en later heel verschillende niveaus ervaren.
Veranderingen in werk, stress, slaap, kinderen krijgen, relatiedynamiek, ouder worden, gezondheid, medicatie en veel andere factoren kunnen seksueel verlangen beïnvloeden.
Daarom is het nuttiger om te vragen:
“Voelen we ons goed bij de manier waarop we met ons verschil omgaan?”
in plaats van:
“Hebben we net zoveel seks als andere koppels?”
Je relatie vergelijken met die van andere koppels kan onnodige druk creëren.
Waarom hebben partners verschillende niveaus van verlangen?
Er is zelden één enkele reden.
Seksueel verlangen wordt beïnvloed door biologische, psychologische, emotionele en relationele factoren.
Stress en mentale belasting
Iemand kan nog steeds van de partner houden en die begeren, maar na een stressvolle dag nauwelijks mentale ruimte voor intimiteit hebben.
Werkdruk, financiële zorgen, ouderschap, huishoudelijke verantwoordelijkheden en algemene uitputting kunnen allemaal invloed hebben op verlangen.
Slaap en energie
Moe zijn kan ervoor zorgen dat intimiteit voelt als nog een taak in plaats van iets prettigs.
Dit kan vooral belangrijk zijn voor koppels met veeleisend werk of jonge kinderen.
Dynamiek in de relatie
Conflict, wrok, een gebrek aan emotionele verbinding of onopgeloste problemen kunnen invloed hebben op verlangen.
Aan de andere kant kan je emotioneel verbonden en veilig voelen intimiteit makkelijker maken.
Gezondheid en medicatie
Lichamelijke gezondheid, hormonale veranderingen, pijn, mentale gezondheid en sommige medicijnen kunnen invloed hebben op seksueel verlangen.
Als een aanzienlijke of aanhoudende verandering in libido zorgen baart, kan het nuttig zijn om dit met een geschikte zorgprofessional te bespreken.
Individuele verschillen
Mensen ervaren verlangen nu eenmaal op verschillende manieren.
Sommige mensen denken van nature vaker aan seks.
Anderen ervaren zelden spontaan seksueel verlangen, maar kunnen interesse krijgen nadat ze zich ontspannen, liefdevol of verbonden zijn gaan voelen.
Geen van beide patronen is automatisch beter.
Spontaan verlangen en responsief verlangen
Een begrip dat koppels kan helpen verschillen in verlangen te begrijpen, is het onderscheid tussen spontaan verlangen en responsief verlangen.
Spontaan verlangen betekent dat seksuele interesse ontstaat vóór een specifieke intieme interactie.
Bijvoorbeeld:
“Ik denk al de hele dag aan seks met jou.”
Responsief verlangen is anders.
Iemand voelt misschien aanvankelijk geen seksueel verlangen, maar interesse kan ontstaan nadat die tijd heeft gehad om te ontspannen, emotioneel contact te maken, te knuffelen, te kussen of op een andere manier in intimiteit te komen.
Voor iemand met responsief verlangen betekent “ik heb geen zin” aan het begin van de avond niet noodzakelijk “ik zal nooit intimiteit willen”.
Tegelijkertijd mag dit nooit worden opgevat als reden om iemand onder druk te zetten om door te gaan.
Inzicht in deze verschillende patronen kan koppels simpelweg helpen nauwkeuriger te communiceren.
Lees voor een uitleg met bronnen over beide patronen en hun grenzen onze gids over responsief en spontaan verlangen.
Wanneer wordt een verschil in verlangen een relatieprobleem?
Verschillend libido is niet automatisch een relatieprobleem.
Het verschil wordt moeilijker wanneer het een van jullie of jullie allebei voortdurend verdriet bezorgt.
Waarschuwingssignalen zijn onder andere:
- regelmatige ruzies over seks;
- een partner die zich voortdurend afgewezen voelt;
- een partner die zich voortdurend onder druk gezet voelt;
- genegenheid vermijden omdat die tot ongewenste verwachtingen kan leiden;
- bijhouden hoe vaak jullie seks hebben;
- schuldgevoel of wrok rond “nee” zeggen;
- het gevoel dat seks een verplichting is geworden;
- emotioneel van elkaar verwijderd raken.
Deze patronen zijn belangrijker dan het precieze aantal keer dat een koppel seks heeft.
Het doel hoeft niet te zijn het verschil weg te nemen.
Het doel is het verschil hanteerbaar te maken zonder de relatie te beschadigen. Als de ene partner op een bepaald moment seks wil en de andere niet, kan onze gids over wat je doet als de ene partner seks wil en de andere niet helpen.
De labels “hoog libido” en “laag libido” kunnen misleidend zijn
Het is gebruikelijk om koppels te omschrijven als een “partner met een hoog libido” en een “partner met een laag libido”.
Deze labels kunnen een handige afkorting zijn, maar ze kunnen ook te veel vereenvoudigen wat er gebeurt.
Verlangen ligt niet noodzakelijk vast.
Iemand die tijdens een ontspannen vakantie vaak seks wil, kan tijdens een stressvolle werkmaand weinig interesse hebben.
Iemand die zelden initiatief neemt, kan nog steeds van intimiteit genieten wanneer de omstandigheden goed zijn.
Iemand die meestal veel verlangen heeft, kan tijdelijk een aanzienlijke daling ervaren door stress, ziekte, medicatie of andere veranderingen in het leven.
In plaats van te vragen wie de partner met “hoog” of “laag” libido is, kan het nuttiger zijn te vragen:
Wanneer voelt ieder van jullie meestal interesse in intimiteit, en wat maakt dat makkelijker of moeilijker?
Waarom discrepantie in verlangen persoonlijk kan voelen
Seks is nauw verbonden met gevoelens van aantrekkingskracht, bevestiging, veiligheid en nabijheid.
Daardoor kan een eenvoudig verschil in verlangen snel emotioneel beladen raken.
Een partner die “vandaag niet” hoort, kan dat interpreteren als:
“Je vindt me niet aantrekkelijk.”
Een partner die “ik wil seks” hoort, kan dat interpreteren als:
“Wat ik wil doet er niet toe.”
Geen van beide interpretaties hoeft waar te zijn.
Maar als koppels niet praten over de onderliggende gevoelens, kunnen die interpretaties aannames worden.
Na verloop van tijd kan de ene partner bang worden voor afwijzing, terwijl de andere bang wordt de partner teleur te stellen.
Zo kan een cyclus ontstaan waarin jullie allebei druk voelen, ook als geen van jullie die druk wil veroorzaken.
Maak ruimte voor zowel verlangen als geen verlangen
Een gezonde intieme relatie heeft ruimte nodig voor beide.
De ene partner moet kunnen zeggen:
“Ik verlang naar je.”
De andere moet kunnen zeggen:
“Ik wil vanavond geen seks.”
Geen van beide uitspraken zou de ander zich moeten laten schamen.
Dit is vooral belangrijk omdat herhaalde druk verschillen in verlangen erger kan maken.
Als “nee” zeggen regelmatig leidt tot schuldgevoel, ruzie of emotionele gevolgen, kan de partner met minder verlangen intimiteit met druk gaan associëren.
En als het uitspreken van verlangen steeds met afwijzing of schaamte wordt ontvangen, kan de partner met meer verlangen helemaal stoppen met communiceren.
Beide patronen verminderen de openheid.
Communicatie hoeft niet iedere keer een serieus gesprek te betekenen
Koppels denken vaak dat communiceren over seks betekent dat ze moeten gaan zitten voor een groot relatiegesprek.
Soms is dat nodig.
Maar communicatie kan ook eenvoudig zijn.
Een partner kan zeggen:
“Ik heb vanavond behoefte aan genegenheid.”
Of:
“Ik sta open voor intimiteit, maar er is geen druk.”
Of:
“Ik heb geen zin in seks, maar ik wil wel graag knuffelen.”
Deze kleine signalen kunnen het makkelijker maken elkaar te begrijpen zonder elk contactmoment in een onderhandeling te veranderen.
Een private manier om je stemming te delen
Voor sommige koppels kunnen zelfs deze gesprekken ongemakkelijk voelen.
Misschien wil je intimiteit, maar geen directe afwijzing riskeren.
Je partner wil misschien geen intimiteit, maar is bang dat dit je gevoelens kwetst.
Een mogelijkheid is om je stemming privé te delen voordat iemand een rechtstreeks verzoek hoeft te doen.
Dat is het idee achter In The Mood.
Elke partner kan privé een stemming kiezen, zoals Intimacy, Affection of Not in the Mood.
Overeenkomende stemmingen kunnen een matchmelding opleveren.
Als ze niet overeenkomen, wordt er niets verstuurd.
Een match kan mogelijke wederzijdse openheid voor nabijheid op dat moment aangeven, maar is geen toestemming. Jullie moeten nog steeds communiceren, beslissen wat er daarna gebeurt en kunnen allebei van gedachten veranderen. De app geeft koppels simpelweg een extra, laagdrempelige manier om te delen hoe ze zich voelen.
Bekijk hoe In The Mood koppels helpt met verschillend libido
Wanneer zouden koppels professionele hulp moeten overwegen?
Soms zijn communicatiestrategieën niet genoeg.
Als verschillen in verlangen aanhoudend verdriet, wrok, conflicten, vermijding of ernstige relatieproblemen veroorzaken, kan praten met een gekwalificeerde relatietherapeut of seksuoloog helpen.
Een zorgprofessional kan ook passend zijn wanneer er een plotselinge of verontrustende verandering in seksueel verlangen is geweest, vooral als lichamelijke klachten, medicatie, hormonale veranderingen, pijn of andere gezondheidsfactoren een rol kunnen spelen.
Hulp zoeken betekent niet dat de relatie is mislukt.
Het betekent dat dit onderwerp belangrijk genoeg is om met extra steun aan te pakken.
Het doel is niet identiek verlangen
Discrepantie in seksueel verlangen hoeft niet per se te verdwijnen.
Twee mensen kunnen verschillende niveaus van verlangen hebben en toch een bevredigende relatie hebben.
Het gaat erom hoe ze met het verschil omgaan.
Gezonde communicatie geeft beide partners ruimte om verlangen uit te spreken.
Gezonde grenzen geven beide partners ruimte om “nee” te zeggen.
En inzicht in elkaars patronen kan het makkelijker maken momenten te vinden waarop intimiteit natuurlijk voelt in plaats van geforceerd.
Als jullie in jullie relatie met een verlangenskloof te maken hebben, begin dan met proberen het verschil te begrijpen in plaats van het weg te nemen.
Soms ontstaat de grootste verbetering door de druk rond het verschil weg te nemen.